گروه بزرگی که رفته بود

                                    کوچک برمی‌گردد

مردانی با موهای آشفته

                                    

چهره‌های غبار گرفته

                                                                    و چکمه‌های گلی

 

مردانی که با اراده‌های پولادین رفته‌اند

                                                            با دل شکسته بازمی‌گردند

با ترکش‌دان‌های بی تیر

                                      و شمشیرهایی که با لخته‌های شتک زده‌ی خون

                                                                                                              به غلاف رفته‌اند

 

اسب‌هایی بسیار

                         هر اسبی

                                      به خانه‌ای

و زنی زیبا

با چشمان درشت دلربا

لب‌های سرخ
پوست سفید گلوگاهش

و قلب عمیقا مشتاق

 

به اسب بی‌سوار

زین بی دلاور

و به مرگ

              و به مرگ

 

                             و به مرگ خیره می شوم

 

  • هیچ نظری یافت نشد

نظر خود را اضافه کنید.

0