آیا با خودمان دوست هستیم؟ آیا با خودمان همراه هستیم؟

ده‌ها عامل هست که ما را از خودمان دور کند. خانواده، کار، تحصیل، واهمه‌های زندگی، ترس‌ها و دغدغه‌های کاری. وقتی از خودم فاصله می‌گیرم. وقتی خودم را درنمی‌یابم. وقتی نسبت به خودم بی تفاوت هستم. وقتی این حالت‌ها بروز می‌کند از خودم بیگانه می‌شوم.

همه‌ی این کارها برای چیست؟ مگر نه این‌که همه این کارها برای من است. این فرصت یگانه و محدود عمر. اگر قرار است این‌گونه بگذرد، بدون من، بدون توجه به خود و  خواسته‌های خود، بدون برآورده شدن آرزوهایم، بدون آرامش، واقعا چه ارزشی دارد؟ زندگی بدون خود من چه ارزشی دارد؟

این زنده بودن، وقتی که قرار است هر روز بیدار شویم و هر چه پیش می‌آید را زندگی کنیم تا شب شود و به رختخواب برویم، به گمانم هیچ ارزشی ندارد.

وقتی که روزها وُ روزها می‌گذرد و به یادمان نیافتاده که چند دقیقه با خودمان ملاقات کنیم.

الان ما کجا هستیم و چند وقت است که خودمان را ندیده‌ایم؟

نمی‌شود که خودخواه باشی و دایما به خودت فکر کنی! بله. مسلما خانواده، کار و بقیه هم سهمی دارند. ولی مشکل این‌جاست که این عوامل آن قدر تمام جوانب زندگی را فرا گرفته‌اند که خودمان گم شده‌ایم.

یکی از چیزهایی که باید به آن اهمیت بدهیم، این است که هر از گاهی و یا بهتر از آن، در یک برنامه معیینی به خودمان سر بزنیم.

چیزی که سخت به آن نیازمندیم «روز خوب با خود بودن» است. ما استحقاق آن را داریم و باید که بتوانیم روز خوب با خود بودن، داشته باشیم.

روز خوبی که خودمان با خودمان بیرون برویم، با خودمان گفت‌وُگو کنیم، با خودمان شوخی کنیم و در دامن خودمان گریه کنیم تا کمی سبک‌تر شویم. روزی که از بودن با خودمان لذت ببریم.

ما لایق «روزهای خوب با خود بودن» هستیم.

 

  • گلی

    گاهی من هم دوست دارم برای خودم باشم و به این مساله زیاد فکر میکنم ولی درنهایت به این نتیجه میرسم که من چیزی نیستم غیر از خانواده ام, شغلم ,ارتباطاتم,و مجموعه این چیزها البته فکر میکنم زمانی که با خدای خودم خلوت میکنم زمان طلایی به خود پرداختنم است
    در ثانی جدیدا موجی در بین نسل جدید شروع شده با این موضوع که به خود پرداختن ,من مهم تر هستم ,اول خودم و..... که شدیدا نگران این مساله هستم این نسل را با جهان بینی خود خواهی تربیت میکنند که در همه جا اول خودشان مهم باشند و این بزرگ ترین آسیب را به جامعه از هر جنبه وارد نیکند چون فقط خود شخص مهم است
    این موضوع جای صحبت زیاد دارد که از حوصله ی تایپ من خارج است

نظر خود را اضافه کنید.

0